Selected Quranic verses

﴿ وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴾

Kendini kınayan (pişmanlık duyan) nefse yemin eder...

﴿ أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ﴾

İnsan, kendisinin kemiklerini biraraya toplayamaya...

﴿ بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ﴾

Evet, bizim, onun parmak uçlarını bile aynen eski...

﴿ بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ﴾

Fakat insan önündekini (kıyameti) yalanlamak ister...

﴿ يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴾

«Kıyamet günü ne zamanmış?» diye sorar.

﴿ فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ﴾

İşte, göz kamaştığı,

﴿ وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ﴾

ay tutulduğu,

﴿ وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ﴾

güneşle ay biraraya getirildiği zaman!

﴿ يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ﴾

O gün insan, «Kaçacak yer neresi!» diyecektir.

﴿ كَلَّا لَا وَزَرَ ﴾

Hayır, hayır! (Kaçıp) sığınacak yer yoktur!

﴿ إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ﴾

O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurud...

﴿ يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴾

O gün insana, ileri götürdüğü ve geri bıraktığı ne...